kısık ateşte veda...

evi topluyorum bir küpen ve tokan elime geçiyor... yığılıyorum koltuğa... hayalin dolaşıyor odalarda...

aslında herşey rüya gibi başlamıştı... çalan bir telefonun ardından bütün bunları tekrar yaşayacağımızı sanırım ikimizde aklımızın ucuna dahi getirmemiştik...

dün gece sana dair içtim... her boşalan kadehte biraz daha özledim seni... ve biraz daha sustum... susmak en iyisiymiş bazen.. söyleyecek çok şeyin olup ta söyleyememek...

gerçeklerden kaçılmıyomuş... mış gibi yapılaMIyor muş... bu gece yarısı gidiyosun bu şehirden... ben den .. BİZ den... bu sefer beni de yanında götüreceğini söylüyorsun... içime çektiğim SEN ler kaldı elimde... ciğerlerime kadar zerk ettim seni...